Het leven door een roze bril.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier wat typte, maar ik kan het toch niet laten.
Mijn leven is drastisch veranderd sinds ik de blogwereld ‘verliet’ meer dan een jaar geleden. Ik heb nog een poging gedaan om verder te bloggen maar het lukte me gewoon niet. School overweldigde me enigszins, en ik werd meegesleurd door perikelen in grote en kleine vorm. Een kort overzicht waarin ik allemaal rare en toch ook leuke dingen gedaan heb.
Tweeduizendnegen was voor mij het jaar waarin ik een vriendje kreeg, ik voor het eerst in tien jaar weer naar Frankrijk op vakantie ging, aan canyonning gedaan heb, begonnen ben aan een half jaar studie in het Engels, mijn eerste mp3speler koesterde die een heel jaar, van 1 januari tot 31 december, gefunctioneerd heeft (iPod!), mijn rijbewijs haalde, de respectabele leeftijd van negentien behaalde, fan werd van de lolita kledingstijl, een jaar gevlogd heb met vriendinnen, teveel geld uitgaf, leerde hoe ik de H&M webshop leegplunderde en nog steeds bij Albert Heijn werkte.
Het leven door een roze bril is alles behalve letterlijk te nemen, want deze optimistische pessimist heeft ook wel haar buien. Roze slaat op mij, ik hou van roze, lieve dingen en knuffelen. Het feit dat ik vaak een bril draag is onderdeel van deze woordspeling. Het roze leven door een bril.
Op dit moment, 10 februari 2010 zit ik achter een computer op mijn stageplaats. Ik heb nog wat taakjes maar vond m’n blog zo leeg. Tijd om opnieuw te beginnen. Het roze leven van een negentienjarig meisje met een bril.